Kijk maar naar mij
Het zit er weer op. Onze jaarlijkse vakantie. We pakken alles in en iets na negen uur nemen we afscheid van Oma. We geven ons huis weer terug en gaan…
Het zit er weer op. Onze jaarlijkse vakantie. We pakken alles in en iets na negen uur nemen we afscheid van Oma. We geven ons huis weer terug en gaan…
We hebben de afgelopen tijd weer behoorlijk wat gezien. Maar een wandeling langs de kersenbomen hebben we nog niet gedaan. En dat kan natuurlijk niet. Want Marieke moet natuurlijk wel…
“Sieben Spitzwecken?”, vraagt de dame achter de balie vriendelijk als ik aan de beurt ben bij de bakker. Ik antwoord bevestigend. Ik kan alleen maar denken dat het misschien toch…
Hij is er nog steeds als ik deze ochtend opsta. De strompelpas. Eerlijk gezegd word ik daar niet erg vrolijk van. Aan de andere kant. Ik heb er ook serieus…
Als ik deze ochtend opsta, gaat het allesbehalve soepel. Ik loop niet naar de WC, maar ik ga er in strompelpas heen. Mijn voet doet nog steeds zeer. Wat nu?…
Het is al anderhalve week geleden dat we een lange wandeling hebben gedaan. Hoog tijd om er weer eentje te gaan doen. Dat zou zeker na een ‘rustdag’ als gisteren…
WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! Of we wel weten wat deze beesten vreten? Nee? Konijnen, hele konijnen!!! WAHNSINN!!! WAHNSINN!!! En ze jagen de kinderen schrik aan als ze zich op een konijn in…
Deze ochtend rijden we naar Ortenberg. Een kleine drie kwartier rijden. We hebben daar een wandeling uitgezocht door de wijnvelden. Die hebben we afgelopen week nog niet gedaan. Voor de…
Curryworst mit Pommes und Salat eten bij Stövchen. Al sinds we naar het Zwarte Woud op vakantie gaan, is dat een komma in het verhaal. Al moeten we er wel…
Buienradar stuurt ons vandaag naar de andere kant van de berg waarop we zitten. Daar zou het redelijk zijn tot een uur of twee vanmiddag. We kijken op het kaartje…